- ความเดิมตอนที่แล้ว - ลุงแฟรงค์
อยากเล่าแล้วเหรอ
ว่าลุงหายหัวไปไหนตั้งแต่ผมยังเด็ก
สภาคือสมาคมลับที่ดูแลก็อตแธม
ถ้ามันเป็นสมาคมลับ แล้วลุงรู้จักได้ยังไง
เพราะลุงกับพ่อเธอเป็นสมาชิกของสภา
หมอนั่นเมาแล้วขับ ผมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
น้องชายฉันทำตัวมีปัญหา พวกมันเลยฆ่าเขาซะ
แต่ฉันปฏิเสธหัวใจตัวเองไม่ได้หรอก
ฉันไม่ได้รักนาย
อ้าว เจ้าชายนิทราฟื้นแล้ว
ฉันเพิ่งนึกออกว่ามีคนที่ต้องไปฆ่า
- ร่างโคลนประจำตำแหน่งแล้ว - แล้วบรูซ เวย์นตัวจริงล่ะ
เขาน่าจะตื่นได้แล้วล่ะ
ผมทำทุกอย่างตามที่สภาสั่ง
- คุณปิดบังอะไรผมอยู่ - เมืองนี้ใกล้กำลังตกอยู่ในวิกฤติ
ดูเหมือนก็อตแธมจะเจอวันพิพากษา เร็วกว่าที่คิดนะ
เหล่าผู้ปกครองแห่งสภานกฮูก ก็อตแธมกำลังป่วยหนัก
ทั้งอาชญากรรมและความรุนแรง แพร่กระจายราวกับเชื้อโรคร้าย
เราต้องดำเนินการอย่างเร่งด่วน
เพื่อการนั้น เรากำลังสร้างอาวุธ
อาวุธที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้กับก็อตแธม
เพื่อให้เราชำระล้างเมืองนี้ และสร้างมันขึ้นใหม่ด้วยมือพวกเรา
หัวหน้าสภาขอให้เราลงคะแนนเสียง ก่อนที่จะดำเนินการ
การพิพากษาเสร็จสิ้น
ก็อตแธมจะต้องล่มสลาย
[ก็อตแธม]
ผมอยากคุยกับคนที่ดูแลที่นี่
ฉันเป็นคนดูแลที่นี่
สภานกฮูกอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ใช่มั้ย
พวกสภาเป็นแค่เครื่องมือของเรา
คุณปิดเรื่องนี้ไม่ได้หรอก ทุกคนจะรู้ว่าผมหายตัวไป
เราเตรียมการไว้ก่อนแล้ว เพื่อให้แน่ใจ ว่าเรื่องนั้นจะไม่เป็นปัญหา
ร่างโคลนของผม
เขาอยู่ที่ก็อตแธม สวมรอยเป็นผมสินะ
- อัลเฟรดต้องจับพิรุธได้แน่ - ก็คงใช่
แต่กว่าจะถึงเวลานั้น ฉันหวังว่าเราคงบรรลุเป้าหมายแล้ว
เป้าหมายอะไร
ฉันต้องให้เธอช่วย บรูซ
กินข้าวเถอะ เธอต้องใช้พลังงานอีกเยอะ
เราจะเริ่มในอีกไม่ช้า
ออบรีย์ เจมส์อดีตนายกและ...
เอาล่ะ ทุกคน ไปได้แล้ว
กลับไปทำงานกันได้แล้ว โจ ปิดทีวีเถอะ
เหลือเชื่อเป็นบ้า
หลังจากเรื่องราวที่เกิดขึ้น รู้มั้ยใครได้เป็นนายก
ออบรีย์ เจมส์ หัวหน้ายามคนดีคนเดิม
- เรื่องที่บ้านเป็นไงบ้าง - อะไรเหรอ
นายกับลุงนายไง มีอะไรคุยกันเยอะเลยสิ
ก็ใช่แหละ ได้เบาะแสเรื่องนิกม่ามั้ย
ไม่เลย หลังจากรมควันนักเรียนนายร้อย แล้วก็ห้อยฉันไว้ที่บันได
มันก็หายตัวไปเฉยๆ
ยังไม่มีคำทาย ปริศนา หรือผลไม้ร้องเพลงโผล่มา
ไมเคิล เนสส์นี่เป็นใคร
คนที่เมาแล้วขับชนพ่อฉันตาย ตอนฉันเก้าขวบ
สิ่งที่ลุงฉันพูดทำให้ฉันเอะใจขึ้นมา
- แล้วได้อะไรมั้ย - ไม่มาก
เขาเจอข้อหาฆ่าคนตายโดยประมาท
จำคุกหกปี
แล้วก็เสียชีวิตในคุกเพราะถูกแทง หลังจากนั้นไม่กี่เดือน
- กรรมติดจรวด - ใช่
ฉันค้นประวัติการแพทย์ของเขา จากในแบล็กเกต
แล้วเจอข้อมูลที่ไม่ได้อยู่ ในแฟ้มคดีตอนแรก
เขาเป็น "โรคไวรัสตับอักเสบ"
ฉันว่าจะถามลีว่ามันเป็นยังไง
โรคไวรัสตับอักเสบเป็นโรคที่ไม่รุนแรง
แต่มีอาการเรื้อรัง
นายรู้ได้ไง
พูดเป็นเล่น นี่โรคประจำตัวของคนไอริชเลยนะ
ถ้าเป็นโรคนี้ นายห้ามดื่มเหล้าเด็ดขาด
จิบนิดเดียวก็ไม่ได้ เบียร์ก็ไม่ได้
สงสัยที่บ้านลืมบอกมั้ง
เพราะคืนนั้นค่าแอลกฮอล์เขาทะลุชาร์ตเลย
ไม่ได้ฟังฉันพูดใช่มั้ย
ถ้าหมอนี่เป็นโรคตับอักเสบเรื้อรัง
ถ้าเขาเป่าเครื่องวัดขึ้น ถึงจะแค่ 0.1
เขาคงตายก่อนจับพวงมาลัยอีก
ถ้านายพูดจริงแปลว่ามีคนปลอมหลักฐาน
ลองค้นให้หน่อยได้มั้ย ว่าใครเป็นคนตรวจหลักฐาน
ได้สิ แต่เฮ้ย นั่นนายจะไปไหน
แต่นแต๊น! เลิศใช่มั้ยล่ะ
ทั้งตึกนี่โดนทิ้งร้างไว้ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ
จริงๆ มันไม่เห็นจะแปลกเลย
รู้มั้ย อากาศบริสุทธิ์มันช่วยได้นะ
เหมือนอบอวลด้วยกลิ่นศพมากกว่า
- โอ้ มีเด็กน้อยโมโหหิวซะแล้ว - จะทำอะไร หยุดนะ
บอกแล้วไงว่าฉันไม่เป็นไร
ฉันไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ ให้ตายเถอะ
แต่ก็หิวอยู่ดีนี่
- เธอเป็นอะไรกับต้นไม้กับพวกนี้ - อ๋อ พวกเขาเป็นเพื่อนฉัน
- เพื่อนเหรอ - ใช่
เยี่ยมไปเลย
รู้มั้ย ต้นไม้พวกนี้ เป็นเพื่อนที่ดีกว่าคนเยอะ
พวกเขาช่วยชีวิตนายไว้ด้วยนะ
คั้นสดๆ
ฉันใส่วิลโลว์ขาวเพื่อลดไข้ด้วยนะ
นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย
บอกเป็นล้านรอบแล้วนะ ฉันต้องกลับก็อตแธม
รีบไปเพื่อ!
ฉันถูกหักหลัง แล้วก็โดนยิง
ฉันควรกลับไปวางแผนแก้แค้น ซ่องสุมกองกำลัง
ไม่ใช่มานั่งดื่มน้ำใบบัวบก กับผู้หญิงบ้าต้นไม้
อยากตั้งกองกำลังก็ทำไปสิ ใครห้ามล่ะ
ฉันอาจช่วยนายได้ด้วยซ้ำ ถ้านายไม่ทำตัวงี่เง่า
ไอ้งี่เง่า
ก็ได้
ฉันอยากให้เธอติดต่อเกบให้หน่อย
- ใครคือเกบ - แค่ไอ้โง่คนนึง
แต่เป็นไอ้โง่ที่จงรักภักดี
และทุกๆ กองกำลังเกิดขึ้นได้ ด้วยทหารผู้ภักดีเพียงคนเดียว
พูดเพราะๆ หน่อย
- ได้โปรด - ก็ได้ ตกลง
[ปีเตอร์ กอร์ดอน บิดา และสามีอันเป็นที่รัก]
- ขอบคุณที่มาเจอลุงนะ - ทำไมต้องที่นี่
มันอยู่กลางแจ้ง เปิดโล่ง สังเกตได้ง่ายถ้ามีใครจับตาดูเรา
คนที่ขับรถชนรถพ่อคืนนั้นไม่ได้เมา
คิดว่าเขาคงจงใจทำ แล้วมีคนจัดฉากให้เป็นอุบัติเหตุ
งานถนัดของพวกสภา
สมมติว่าถ้าผมเชื่อลุง
ลุงจะให้ผมทำอะไร
ลุงเพิ่งได้รู้ เรื่องที่จนตอนนี้ก็ยังไม่อยากเชื่อ
มีอาวุธกำลังถูกส่งมาที่ก็อตแธม
อาวุธที่สภาตั้งใจจะใช้ทำลายเมืองนี้
ลุงพูดเรื่องอะไร
ลุงบอกว่าสภาปกครองก็อตแธม แล้วทำไมจะทำลายมันล่ะ
ไม่ใช่สภาทั้งหมดหรอก
แต่เป็นการตัดสินใจ ของพวกสมาชิกระดับสูง
ของพวกที่เชื่อว่าเมืองนี้ต้องได้รับการชำระล้าง
แล้วลุงเชื่อว่าพวกนั้นทำได้เหรอ
พวกเขาเคยทำแล้ว
เมืองนี้เคยถูกล้างบางมาสองหนแล้ว
พวกเขาเอาจริง
- แล้วเราจะหยุดมันได้ยังไง - ลุงก็ไม่รู้
ลุงยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอาวุธนั่นคืออะไร
แต่ลุงจะต้องรู้ให้ได้
- ให้ผมช่วยนะ - ไม่ได้
สภารู้แค่ว่าลุงติดต่อกับเธอ
ต้องปล่อยให้เขาคิดแบบนั้น เผื่อว่าลุงถูกจับได้
ระวังตัวด้วยนะครับ ลุงแฟรงค์
[ฟัลโคน - หมอมาริโอ คาลวี่ บุตรและสามีอันเป็นที่รัก]
ขอโทษที ผมไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน
ฉันเห็นคุณตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
ลุงแฟรงค์
- นึกว่าพวกคุณตัดขาดกัน - เราเพิ่งกลับมาคุยกัน
ก็ดีแล้ว
ฉันมาที่นี่บ่อยๆ
วันก่อนฉันเห็นชายแก่ตัวเล็กๆ อายุน่าจะสัก 90
แต่งตัวหล่อเชียวล่ะ
ยืนอยู่หน้าหลุมศพภรรยาด้วยรอยยิ้ม
ฉันไม่เข้าใจสักนิดว่ามันน่ายิ้มตรงไหน
แต่แล้วฉันก็เข้าใจ
พวกเขาได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
ผมขอโทษ
คุณทำได้ยังไง
คุณก้าวต่อไปทั้งที่ฝากรอยแผล ไว้ให้คนอื่นตั้งมากมายได้ยังไง
ถ้าฉันทำได้ก็คงดี
ว่าไง
เฮ้ คนร้ายที่ขับรถชนพ่อนายคืนนั้น...
ที่จริงเป็นพวกว่างงาน
รู้อะไรมาบ้าง
เขาหาเลี้ยงชีพด้วยการปล้นรถ หลักๆ แล้วน่ะนะ แต่รู้มั้ย
ทนายค่าตัวสูงที่ทำคดีให้เขา
เป็นทนายที่รับเงินมาจากคาร์ไมน์ ฟัลโคน
[ฟัลโคน - คุณหมอมาริโอ คาลวี่ บุตรและสามีอันเป็นที่รัก]
โอเค ฉันรู้สึก... โอ้ย ปล่อยฉันได้แล้ว
โอ้โหเจ้านาย ผมไม่อยากเชื่อเลย ทุกคนคิดว่าคุณตายไปแล้ว
- นั่นสิ - แล้วให้บาร์บาร่าคุมเมืองเนี่ยนะ
เกบ เราจะประหยัดเวลาไปเยอะเลย ถ้านายฟังฉันพูดก่อน
ฉันต้องการกองกำลัง เพื่อไปชำระแค้น
และทวงบัลลังก์คืน นายช่วยฉันได้มั้ย
แน่นอนอยู่แล้วครับ
ถ้าพวกเขารู้ว่าคุณยังมีชีวิต
พวกนั้นต้องรีบมาแน่ รับประกันเลย
อยากให้ผมทำอะไรบ้าง
นั่นแหละ ฉันอยากให้นาย ทำแบบนั้นนั่นแหละ
ได้ครับ จัดให้เลย ไม่ต้องห่วง
เฮ้ ซัล...
- ฉันว่าเขาท่าทางแปลกๆ - ไม่บอกก็รู้
ฉันไม่ไว้ใจเขา
เกบน่ะเหรอ
เขาเหมือนไอ้ตูบเชื่องๆ ที่สั่งให้ทำอะไรก็ทำ
เชื่อเถอะ หมอนี่ซื่อสัตย์
ฉันมีน้ำหอมนี่ แค่ดมครั้งเดียว ทุกคนก็จะทำตามที่ฉันสั่ง
รวมถึงพูดความจริงด้วย
ฟังนะ พอเกบมาแล้ว ฉันเกรงว่า เราคงต้องแยกกันไปสักที
ฉันต้องไปรวบรวมกองทัพ วางแผนทำสงคราม
และเราก็ยังไม่ได้รู้จักกันขนาดนั้น
- เข้าใจเนอะ - ไม่
งั้นให้ต้นไม้เพื่อนเธออธิบายแล้วกัน
- ฉันไม่เชื่อใจเธอ - ฉันช่วยเธอไว้นะ
คนของผมกำลังมาครับ
นายเชื่อเขา ทั้งที่ฉัน...
นึกว่าเราเป็นเพื่อนกันซะอีก
เพื่อนเหรอ แหม เพื่อน
อ้าว นี่พูดจริงเหรอเนี่ย
ฟังนะ อย่าเข้าใจผิดล่ะ แต่เธอมันพวกตัวประหลาด
- หล่อนบอกว่าอย่าไว้ใจผมเหรอ - ใช่
ถามทำไม
ฉลาดนี่
มาเริ่มเลยกันดีมั้ย
ในวัดนี่เป็นเขาวงกตใช่มั้ย
ทุกๆ ที่คือเขาวงกต บรูซ
สิ่งเดียวที่ทำให้มันต่างกัน คือการตระหนักรู้ว่าเราอยู่ตรงไหน
ถ้ามีเวลาพอ ผมหาทางออกไปได้แน่
นานแค่ไหนล่ะ
นานแค่ไหนแล้วที่เธอวิ่งหนีตัวเอง อย่างหลงทิศหลงทาง
แล้วก็กลับมาจบอยู่ที่จุดเดิม
ได้เวลาเลือกทางเดินแล้ว
คุณจะพล่ามปริศนาธรรมแค่ไหนก็เชิญ
ผมไม่กลัวคุณหรอก
แต่มีอย่างอื่นที่เธอกลัว ถูกมั้ย
นั่งสิ
ฉันจะแสดงสิ่งที่ฉันรู้ให้เธอเห็น
- กล้าดียังไงถึงได้มาที่นี่ - เราต้องคุยกัน ตามลำพัง
- คุยอะไร นายทำให้ลูกฉันตาย - ส่วนคุณก็ทำให้พ่อผมตาย
แบบนี้ก็หายกันแล้วนะ
- พ่อนายตายเพราะคนเมาแล้วขับ - เปล่า ไม่ใช่หรอก
คนขับไม่ได้เมา เขาตั้งใจขับชน
แต่เดาว่าคุณคงรู้อยู่แล้ว เพราะคุณเป็นคนจ้างทนายให้เขา
ยังจะบอกว่าไม่มีอะไรต้องคุยอีกมั้ย
ถ้านายมีอะไรจะถามฉันก็ถามมาเลย ไอ้หนู
- คุณสั่งฆ่าพ่อผมใช่มั้ย - เปล่า
ฉันเคารพพ่อนายมากกว่ากับลูกชายที่เขาทิ้งไว้
แต่มีคนอื่นสั่ง เป็นการฆาตกรรมสินะ
ใช่
สภานกฮูก
- นายรู้อะไรบ้างล่ะ - รู้ว่าลุงของผมเป็นหนึ่งในสมาชิก
- คุณก็ด้วยใช่มั้ย - เปล่า
แต่เราทำธุรกิจร่วมกัน
ต่างฝ่ายต่างเอื้อผลประโยชน์ให้กัน เป็นเวลาหลายปี
- หมายถึงคุณทำตามที่พวกเขาสั่ง - ทุกคนทำตามที่สภาสั่ง
แค่บางคนไม่รู้ตัว
ตอนนั้นคนที่มาบอกข่าวคุณ คือพวกสภาใช่มั้ย
ใช่
เขาเป็นใคร
ใครเป็นคนสั่งฆ่าพ่อผม ผมต้องการชื่อเขา
แฟรงค์ กอร์ดอน ลุงของนายไง
สวัสดี จิม นึกว่าเราจะดื่มไปคุยไปเสียอีก
จริงรึเปล่า ที่ว่าคุณเป็นคนสั่งฆ่าพ่อผม
คาร์ไมน์แจ้งสภา หลังจากเธอออกมา
เธอไม่น่าไปที่นั่นเลย มันยิ่งทำให้พวกเขาสงสัย
ตอบมาว่าจริงมั้ย
จริง
- ทำไม - ลุงบอกไปแล้วนี่
พ่อเธอมุ่งมั่นจะเปิดโปงพวกสภา
เลยกลายเป็นปัญหา ง่ายๆ แบบนั้นแหละ
ลุงเลยสั่งฆ่าเขา ฆ่าน้องชายตัวเองเนี่ยนะ
จะยิงลุงหรือไง จิม
แบบนั้นลุงก็ยินดีอยู่ แต่นั่นไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย
สิ่งเดียวที่เราทำได้ในตอนนี้ คือสานต่อสิ่งที่ปีเตอร์ทำไว้
แล้วก็ถล่มสภานกฮูกซะ นั่นคือสิ่งที่พ่อเธออยากเห็น
ที่พ่อผมอยากเห็น คือความยุติธรรมต่างหาก
ผมก็เหมือนกัน
แฟรงค์ กอร์ดอน คุณถูกจับในข้อหา ฆาตกรรมปีเตอร์ กอร์ดอน
หันหลังไป หันหลังไป!
- เธอไม่ได้ฟังเลยใช่มั้ย - คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
เพราะทุกคำที่พูดจะเป็นหลักฐานในชั้นศาล...
- ถ้าจับลุงเราก็แพ้ทันที - คุณมีสิทธิ์จ้างทนาย...
การหยุดยั้งพวกเขาเป็นอย่างเดียวที่สำคัญ
พ่อผมนั่นแหละสำคัญ
โกดัง 9-C คือที่ที่อาวุธจะถูกส่งมา
ลุงสืบมาได้แค่นี้
ลุงต้องไปคุยกับพวกสภาเพื่อซื้อเวลาไว้
เธอต้องสืบให้ได้ว่าอาวุธจะมาเมื่อไหร่
และเธอต้องสืบเรื่องนี้ โดยไม่ให้สภารู้ว่าเป็นเธอ
ไม่งั้นเราได้จบเห่กันทั้งคู่แน่
เลือกเอาแล้วกัน จิม
- ไม่นึกเลยว่าแกจะกล้าทำแบบนี้ - ฉันรู้ นายคิดไม่ถึงหรอก
อ๋อ งั้นเหรอ นี่แค้นเพราะเรื่องนี้เหรอ
เพราะไม่มีใครให้รางวัลแกงั้นเหรอ
ถ้าแกคิดจะฆ่าฉัน ก็ลงมือสักทีเถอะ
ฉันไม่ฆ่านายหรอก
เราจะประมูลสิทธิ์ในการฆ่านาย แล้วยกนายให้คนที่ชนะ
- เราเหรอ - พวกลูกค้าของฉันน่ะ
- ดีใจที่ได้เจอนะพวก - เป็นไงบ้าง
ถ้าเชื่อฉันแต่แรกก็ไม่เป็นแบบนี้แล้ว ดันไม่ฟังกันเนี่ย
ไม่มีใครเชื่อไอวี่สักคน
- เยอะเกินจะรับเลยว่ะ - ทำไมล่ะ
องค์กรลึกลับที่คอยควบคุมก็อตแธมเนี่ยนะ
ถ้าเป็นงั้นจริง ฝากไปบอกพวกนั้นด้วย ว่าบริหารได้ห่วยแตกมาก
- เขาเล่าให้นายฟังที่บ้านเหรอ - ส่วนใหญ่นะ
อาวุธที่มีไว้ทำลายล้างเมือง นั่นแหละปัญหาล่าสุดที่เขาโยนมาให้
ครอบครัวสุขสันต์จริงๆ ว่ะ
ฉันไม่ได้อยากลากนายมาติดร่างแหด้วย แต่ฉันแค่ไม่รู้จะเชื่อใจใครได้อีก
เรื่องนี้ทำให้ฉันลำบากใจ พอๆ กับที่ฟัลโคนพูด
อย่างน้อยเขาก็ทำให้รู้ว่าสภานี่มีอยู่จริง
- งั้นฉันควรทำตามที่ลุงบอกมั้ย - มีเบาะแสก็ต้องสืบ
ไปดูที่โกดัง แต่นั่นความคิดฉัน
ฉันให้น้ำหนักเรื่องนั้นมากกว่า
เพราะเรื่องอาวุธมหาประลัยนี่มันก็น่าเป็นห่วง
แต่ฉันไม่ใช่คนที่พ่อถูกฆ่า
เพราะงั้นถ้านายอยากตามล่าลุง เพื่อให้เขาชดใช้ ฉันก็สนับสนุน
เขาบอกว่าพวกสภา เคยทำลายเมืองนี้มาแล้วสองหน
เราจะเสี่ยงไม่ได้
ฉันจะโทรหาผู้พิพากษาเพื่อขอหมายค้น
เราจะบุกไปที่โกดังแล้วเริ่มค้นวันนี้เลย
ไม่ ลุงฉันพูดชัดเจนว่า
ห้ามให้สภารู้เรื่องที่ฉันแอบสืบ
จะให้กรมตำรวจมาเกี่ยวข้องไม่ได้
งั้นมีใครบ้างที่ไปบุกท่าเรือ แล้วดูไม่น่าสงสัย
และไม่เกี่ยวข้องกับตำรวจ
ไม่นะ อย่าเชียวนะ
มันเบาไปหน่อยนะ
รู้ใช่มั้ย ว่าแม่จะต้องซื้อรองเท้าคู่ใหม่อีกแล้ว
เข้าใจมั้ยจ๊ะ
คนต่อไปใคร
ควีนบาร์บาร่าจ้ะ
จิม ช่างน่าประหลาดใจจริง
ขอเดานะ มีเรื่องจะให้ฉันช่วยอีกล่ะสิ
ฉันเฝ้ารอการเดินทางของเธอมานานแสนนาน
การเดินทางของผมคือการเดินทางกลับบ้าน กลับไปที่ก็อตแธม
งั้นเราก็มีจุดหมายเดียวกัน
นั่นมันอะไร
เข็มที่ใช้บำบัดเหรอ
ก็ทำนองนั้น
แต่มองว่าเป็นกุญแจเถอะ
เป็นหนทางเข้าสู่จิตใจ ที่ถูกปิดตายเอาไว้ แม้แต่กับเจ้าของ
สัญลักษณ์พวกนั้นคืออะไร
เธอบอกว่าอยากกลับก็อตแธมใช่มั้ย
เรามาแล้วนี่ไง
- ไม่เอาน่า ทอม มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นสักหน่อย - งั้นเหรอ
เหมือนเด็กเล่นเลย
เขาก็แสดงดีออก เพลงก็เพราะดี
ลูกว่าไงล่ะจ้ะ บรูซ
ขอโทษครับแม่ พ่อพูดถูก มันค่อนข้างจะเห่ย
ค่อนข้างจะเห่ยเหรอ ไม่ค่อนข้างแล้ว...
พ่อครับ แม่ครับ
ส่งเงินมาซะ
คุณทำ... ทำแบบนั้นได้ยังไง
คุณทำได้ไง
- นั่นมันที่ไหน - ความทรงจำ
ไม่ใช่ มันเหมือนจริง
จิตใจคนเราทำอะไรได้ มากกว่าการจดจำช่วงเวลานะ
ถ้าเธอรู้วิธี เธอก็จะสัมผัสช่วงเวลานั้นได้
หวนกลับไปเหมือนว่า มันเพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก
จะบอกว่าผมเข้าไปอยู่ในจิตเหรอ
ทุกๆ คนต่างก็อยู่ในจิตของตน
แสร้งทำเป็นว่าเราแยกจากมัน แต่มันเป็นความเชื่อที่ผิด
ทำไมต้องให้ผมเห็นด้วย พาผมกลับไปที่นั่นทำไม
เธอติดอยู่ที่นั่นมาตลอด บรูซ ไม่เคยออกมา
และเพื่อให้เธอยอมรับในสิ่งที่มันเป็น
เธอจะต้องให้ฉันสอน
พักผ่อนเถอะ แล้วเราจะมาลองใหม่
ทรมานคนมันก็สนุกนะ
แต่ก็นั่นแหละ ฉันอยากจะรู้ ว่าอะไรจะส่งมาที่โกดัง 9-C นี่
ผมบอกแล้วไงว่า เราไม่มีโกดัง 9-C
- ผมบอกเรื่องที่ผมไม่... - ที่นายไม่รู้
ฉันฟังจนเบื่อแล้ว
ทีนี้ก็พูดอะไรที่มันไม่ซ้ำซากบ้างสิ
คุณไม่รู้ว่าหรอกพวกเขาทำอะไรได้บ้าง
ขนาดตอนที่ดอนฟัลโคนครองเมือง
เขายังไม่กล้าตั้งคำถามเรื่องของที่โกดัง 9-C เลย
เผื่อนายตกข่าวนะ ดอนฟัลโคนไม่ได้คุมเมืองนี้แล้วนะจ๊ะ
ทีนี้ มีอะไรที่โกดัง 9-C
มีบางอย่างถูกส่งมาเมื่ออาทิตย์ก่อน แต่พวกเขามารับไปแล้ว โอเคมั้ย
ถูกส่งมาในลังไม้ ลังยังอยู่ตรงนั้นอยู่เลย
สาบานได้เลย ผมรู้แค่นี้ สาบานเลย
แปลว่านายต้องมีเบอร์โทรศัพท์ ไว้โทรแจ้งว่าของมาถึงแล้วสินะ
จะว่าไง ถ้าเราโทรไป คุยกับพวกเขาสักหน่อย
ฉันอยากจะแนะนำตัวอยู่พอดี
เก็บมันเลย
สาบานได้ ผมไม่ได้พูดอะไรเลย
ถ่ายให้ครบทุกมุมนะ
สมาชิกที่ประมูลจะได้รู้ว่า เขายังมีชีวิตอยู่ดี
พอเราส่งรูปออกไป จะได้เริ่มประมูลกันสักที
ลืมไว้ในรถเฉยเลย แคนโนลีร้านอัลเบอร์โต้ครับหัวหน้า
สวรรค์ทรงโปรด กำลังหิวพอดีเลย
อัลเบอร์โต้นี่ร้านโปรดฉันเลย ที่ร้าน...
ดูเหมือนนายจะจับตัวเองมาใส่กระถางนะ
เธอเองก็ไม่ต่างกันนี่
ดูเหมือนชะตากรรมเรากันไม่ต่างกันนะ
อ๋อไม่หรอก ฉันรอดอยู่แล้ว
- ว่าไงนะ เธอพูดเรื่องอะไร - รอดแน่ๆ
ถ้ามีแผนอะไรก็บอกฉันสิ บอกหน่อย
- ทำไม ต้องอ้อนวอนเหรอ แบบนั้นสินะ - ฉันอยากให้เธอพูดดีๆ กับฉัน
- กับเธอเนี่ยนะ - เออสิ! มันมากไปหรือไง
ไม่ ไม่มากไปหรอก
โอเค ฉันจะทำตัวดีๆ สัญญาเลย
สรุปเธอมีแผนอะไร บอกฉันหน่อย
ดูแล้วจำ จำแล้วนำไปใช้นะ
ฮัลโหล คุณพี่แคนโนลี ถามอะไรหน่อยสิ
ถ้าฉันมีข้อมูลที่แบบว่าเป็นประโยชน์
ที่จะทำให้พี่ได้เงินค่าตัวเพนกวินเยอะขึ้น
จะปล่อยฉันไปได้มั้ย
ไม่รู้สิ อาจจะ บอกมาสิ
โอ้ จะให้บอกต่อหน้า...
เดี๋ยวฉันกระซิบให้ฟังดีกว่า
ชอบกลิ่นน้ำหอมฉันมั้ย
จะทำทุกอย่างตามที่ฉันสั่งมั้ย
แจ๋ว ฆ่ามันให้หมดเลย
- เดี๋ยว! - หยุดก่อน!
- แย่งปืนมา - แย่งปืนมา!
- เอามาให้ฉัน - เอามาให้เขา!
- บอกให้เขาแก้มัด - แก้มัดสิยะ!
- ไม่ต้องตะโกนก็ได้ - โทษที
สงสัยจะอินไปหน่อย
รู้มั้ย ฉันชอบความคิดเรื่องประมูลนะเกบ
และฉันว่าจะประมูลแกมาเก็บไว้แบบเป็นชิ้นๆ
คาร์ไมน์บอกว่าจิมแวะไปหา แล้วถามเรื่องการตายของพ่อเขา
- เขารู้อะไรกันแน่ - รู้เท่าที่คาร์ไมน์รู้นั่นแหละ
ว่าผมเป็นคนสั่งให้ฆ่าปีเตอร์
ไม่มีอะไรที่จะสาวมาถึงสภา
เรื่องมันผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว ทำไมเขาเพิ่งมาสนใจเอาป่านนี้
ผมไม่รู้ แต่เชื่อเถอะ ผมก็ไม่ได้อยากให้เขารู้
ผมถึงมาที่นี่ไงล่ะ
ผมรู้จักหลานผมดี เขาจะไม่หยุดจนกว่าจะตายกันไปข้าง
ช่างน่าเสียดาย
เขาอาจเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่ง สำหรับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น
ถ้าเป็นแบบนั้น คุณคงรู้ว่าต้องทำยังไง
เจมส์ กอร์ดอนต้องถูกสังหาร
- บาร์บาร่าโทรมา - ว่าไงบ้าง
ดูเหมือนโกดังที่ 9-C จะถูกคุ้มกัน โดยไอ้โรคจิตถือดาบ...
- ที่เกือบฆ่าพวกเธอได้ - แน่อยู่แล้ว
แล้วเธอรู้มั้ยว่ากำลังจะมีอะไรมาส่ง
นั่นแหละประเด็น มันมาถึงแล้ว
ไหนลุงนายบอกว่า อาวุธนั่นยังมาไม่ถึงไง
ใช่ ซึ่งแปลว่าถ้าเขาไม่ได้โกหก เขาก็คงไม่รู้
จะแบบไหนก็ตาม เราต้องคิดไว้ก่อน ว่าสภาได้มันไปแล้ว
- เรายังไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร - แต่เรารู้อย่างนึง
บาร์บาร่าบอกว่าลังไม้ที่เธอเห็น มีตรา "อินเดียน ฮิลล์" ประทับอยู่
แปลว่าจะใช้อาวุธจาก โรงงานตัวประหลาดนั่นถล่มเมืองเหรอ
- กอร์ดอนพูด - เราต้องคุยกัน
- ลุงรู้มั้ยว่าอาวุธมาถึงแล้ว - อะไรนะ ไม่
- มันเกิดบ้าอะไรขึ้น แฟรงค์ - ไม่มีเวลาเหลือแล้ว
ลุงอยู่ที่บ้าน มาคนเดียวนะ รีบมา
ฉันเชื่อใจแกนะ เกบ
แล้วแกตอบแทนยังไงล่ะ แกหักหลังฉัน
เหตุผลมันมีอยู่
ฉันอยู่ข้างๆ นายตอนที่แม่นายตาย โดยที่ไม่มีใครสนใจ
แล้วนายก็ตอบแทนฉันด้วยการมองข้ามฉันไง
ก็มีเหตุผล
บางที เราอาจลืมไปว่าความภักดี ต้องใช้เวลาหน่อย...
- ก่อนที่จะได้รับการตอบแทน - ครับ
นายเคยภักดีกับฉันมาหนนึง เกบ
- ฉันสงสัยว่านายจะทำได้อีกมั้ย - ได้สิครับ โอ้ เจ้านาย
ผมยินดีปฏิญาน ต่อหลุมศพของแม่ตอนนี้เลย
- กับพระเจ้าที่ปกปักษ์เธอ - ไม่ต้องเล่นใหญ่แบบรัชดาลัยก็ได้
ไอวี่ เธอช่วยยืนยันหน่อยได้มั้ย
ว่าคำสาบานของเกบจริงใจและซื่อตรง
- ให้ฉันทำอะไรนะ - ให้เขาดมน้ำหอมไง
อ๋อ โอเค
ยกมือขึ้น
นายสาบานว่าจะภักดี และซื่อสัตย์กับเพนกวินใช่มั้ย
ไม่
อุ้ยตาย
ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมล่ะ ทำไมเขาถึงไม่ภักดี
เอาสิ ตอบเขาเร็ว
เพราะฉันไม่เคยภักดี
ฉันแค่เชื่อฟังนายเพราะความกลัว คนอื่นๆ ก็เหมือนกัน
ที่จริงแบบนั้น ฉันก็รับได้นะ
ความกลัวและยกย่อง วิชาบริหาร 101
ไม่มีใครยกย่องนายหรอก
พวกเรามองเห็นตัวจริงของนาย
ว่าเป็นไอ้ตัวประหลาดไซส์จิ๋ว ที่มีหน้าที่ถือร่ม ก็แค่นั้นแหละ
ตัวประหลาด ตัวประหลาดเหรอ
ตัวประหลาด
เออใช่! ตัวประหลาด ฉันมันประหลาด ฉันเป็นตัวประหลาด!
ขอบใจที่มานะ
อาวุธที่พวกสภาคิดจะใช้กับก็อตแธม ถูกส่งมาจากอินเดียน ฮิลล์
- พอรู้มั้ยว่ามันคืออะไร - ไม่รู้
อย่างที่บอกไป ลุงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมาถึงแล้ว
ชัดเลยว่าสภาไม่เชื่อใจลุงอีกต่อไปแล้ว
งั้นเรียกผมมาทำไม
ลุงถูกสั่งให้ฆ่าเธอ
- ซึ่งแปลว่ามันจะเป็นยังไง - นั่นขึ้นอยู่กับเธอ
ลุงต้องมีคนไปแทนที่ในสภา
คนที่จะสืบจนรู้ว่าอาวุธคืออะไร และหาทางหยุดมัน
คนที่ลุงไว้ใจได้
เธอต้องเข้าร่วมสภานกฮูก จิม มันเป็นหนทางเดียว
- ไหนว่าเขาให้ฆ่าผมไง - แต่พวกเขาก็ยังอยากให้เธอเข้าร่วม
พวกเขาแค่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง แต่ลุงรู้
อีกสักพัก ผู้หญิงที่ชื่อแคธรีนจะโทรมา
เพื่อถามว่าลุงฆ่าเธอรึยัง
และพอโทรศัพท์นั่นดัง ลุงขอแนะนำให้เธอรับสาย
แล้วบอกเขาว่าไง
ว่าลุงเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อเธอต้องตาย
ลุงเป็นคนสั่งฆ่าพ่อเธอ และสมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้
- ลุงพูดเรื่องอะไร - เธอแข็งแกร่งเหมือนพ่อ จิม
เธอต้องสานต่อสิ่งที่เขาตั้งมั่น เพื่อช่วยเราทั้งคู่
- เขาจะต้องภูมิใจในตัวเธอ - อย่านะ
ได้โปรด ผมขอโทษ ผมยินดีทำทุกอย่าง
แต่อย่าส่งผมไปที่นั่นอีกเลย
ส่งเงินมาซะ
ไม่!
ฉันมีอะไรต้องสอนเธออีกเยอะ บรูซ
แต่บาดแผลของเธอคอยปิดกั้นเธอ จากสิ่งที่ฉันอยากให้เธอเป็น
สิ่งที่ก็อตแธมต้องการให้เธอเป็น
หากความรู้สึกนึกคิดของเธอแข็งแกร่งพอ
เธอสามารถทำให้ผลลัพธ์ กระทบมาถึงความเป็นจริงด้วย
ผมไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร
ตลอดหลายศตวรรษ เราพยายามยุติวงจร...
ของอาชญากรรม และความรุนแรง ที่กัดกินก็อตแธม
แต่สุดท้ายมันก็จะเวียนมาใหม่
เธอรู้มั้ยว่าทำไม
เพราะผู้คนหวาดกลัว
และความกลัวก่อให้เกิดความสิ้นหวัง
ผมควรต้องเชื่อใช่มั้ย ว่าคุณเป็นห่วงเป็นใยก็อตแธม
ห่วงสิ มากๆ ด้วย
เพราะงั้นเราถึงพาเธอมา
ก็อตแธมต้องการในสิ่งที่ฉัน เชื่อว่ามีแต่เธอที่ทำได้
- คืออะไร - ผู้ปกป้อง บรูซ
ผมปกป้องก็อตแธมไม่ได้หรอก
- คนเดียวไม่ไหวหรอก ไม่มีใครทำได้ - ก็อาจใช่
แต่ถ้าเธอเปลี่ยนตัวเองเป็นสัญลักษณ์ สัญลักษณ์ที่จะต่อสู้กับความกลัว
เมื่อนั้นก็อตแธมจะเกิดใหม่
โอเค ฉันยอมรับก็ได้
เมื่อกี้ฉันเลือดขึ้นหน้าไปนิดนึง
ต้องขอโทษด้วย
ไม่เป็นไร
ไม่รู้ทำไมฉันถึงได้เชื่อใจเขา
แทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ
คำพูดมักจะทำให้ฉันเจ็บปวดกว่าโดนแทงอีก
ใช่ ฉันก็ด้วย
แปลว่านายล้มเลิก เรื่องล้างแค้นแล้วใช่มั้ย
ฉันจัดการนิกม่ากับบาร์บาร่า และที่เหลือด้วยตัวคนเดียวไม่ไหวหรอก
ใครบอกว่านายต้องทำคนเดียวล่ะ
เซลิน่าเล่าเรื่องพิลึกๆ ให้ฉันฟัง เรื่องคนที่เธอเจอในอินเดียน ฮิลล์
นายอยากสร้างกองทัพใช่มั้ย
ถ้างั้นกองทัพตัวประหลาดล่ะ เป็นไง
ตัวประหลาดแบบไหนล่ะ
[ปีเตอร์ กอร์ดอน บิดาและสามีผู้เป็นที่รัก]
คุณคงเป็นแคธรีนสินะ
นักสืบกอร์ดอน ฉันนึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ผมฆ่าลุงผมแล้ว ผมอภัยให้เขาไม่ได้หรอก
- เราเข้าใจ - ดีแล้ว
- งั้นถึงเวลาที่ต้องเจอกันแล้ว - เห็นด้วย
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย